مشرق خیال

من،روز خویش را

با افتاب روی تو،

 کـز مشرق خیال دمیده است

آغاز می کنــم.

 

من با تو می نویسم ومی خوانم

من با تو راه می روم وحرف می زنم

وز شوق این محال:

                          _که دستم به دست توست!_

من،جای راه رفتن،

                                      پرواز می کنـــم!

 

آن لحظه مات

در انزوای خویش

یا در میان جمع

خاموش می نشـــینم:

موسیقی نگاه تو را گوش می کــــنم.

گاهی میان مردم،در ازدحــام شهر

غیر از تو،هر چه هسـت فراموش می کنـــم.

                                                                                             (فریدون مشیری)

 

 

 

 

 

/ 2 نظر / 8 بازدید
رضا

روزهای انتظار چه عاشقانه مرا می شکند و تو چه سرد از من عبور می کنی عالی بود ... [گل]

مهربون

واییییییییی مرسی عزیز خیلی خیلی زیبا بود حتما میذارمش توی وبم اشکالی که نداره؟[چشمک]